ZUS. Bez litości nad chorą na raka

Ciężko chora mieszkanka Skarżyska, w ostatnim stadium raka, bez zasiłku pielęgnacyjnego.

49-letnia Bożena Dworak, mieszkanka Skarżyska-Kamiennej, pacjentka Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach, nie dostała dodatku pielęgnacyjnego, mimo że ma ostatnie stadium raka szyjki macicy z przerzutami do kości miednicy.

Bierze morfinę, słania się na nogach, a komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uznała, że dodatek pielęgnacyjny w wysokości 163 zł chorej się nie należy, bo jest zdolna do samodzielnej egzystencji.

- Jestem osobą samotną, nie mam męża, ani dzieci, po tym jak zachorowałam na raka przyznano mi I grupę inwalidzką i rentę w wysokości 570 zł - opowiada. - Te dodatkowe 163 zł bardzo by mi się przydały na życie i leki, które miesięcznie kosztują kilkaset złotych. Tym bardziej, że oprócz nowotworu mam szereg innych chorób. Cierpię na astmę, padaczkę od 15 roku życia, wrzody na żołądku, niewydolność trzustki i depresję, która szczególnie się nasiliła, po tym jak półtora roku temu stwierdzono u mnie raka szyjki macicy.
 
Mieszkanka Skarżyska opowiada, że wszystko stało się tak nagle. Dostała silnych krwotoków, poszła do ginekologa i po badaniu stwierdzono, że ma zawansowanego raka szyjki macicy. - Myślałam, że pomylono wyniki, byłam w szoku - wspomina ten trudny czas. - Skierowano mnie do Centrum Onkologii na serię chemii i radioterapię, ale rak nie cofnął się. Ostatnio stwierdzono u mnie przerzuty do kości miednicy. Mówi, że dodatek pielęgnacyjny pobierała od roku. Co ciekawe, dostawała go wtedy kiedy nie miała przerzutów, a teraz kiedy jej stan zdrowia się pogorszył, cofnięto go. Poprzednia komisja uznała, że jest całkowicie niezdolna do pracy i samodzielnej egzystencji.

Pani Bożena mówi, że tak się zdenerwowała pismem, jakie przyszło o odmowie przyznania zasiłku, że od razu je podarła. - Ale teraz po ochłonięciu chyba odwołam się od tej niesprawiedliwej decyzji - rozważa. - Czy to, że jeszcze poruszam nogami świadczy o tym, że jestem zdrowa? Opowiada, że panie z komisji lekarskiej, które odwiedziły ją w domu, pytały o dziwne rzeczy. - Jedna z nich zadała pytanie czy sama się czeszę - dobrze to pamięta. - Gdybym odpowiedziała, że nie mogę utrzymać grzebienia w ręce znaczyłoby, że sobie nie radzę w codziennej egzystencji. Poprosiły też o to, żebym wymieniła na pamięć wszystkie swoje schorzenia. Podsumowały, że całkiem dobrze wyglądam, ale przecież moje spuchnięcie wynika z tego, że biorę sterydy, a nie jest to oznaka dobrego zdrowia. Mam już takie bóle, że muszę brać morfinę. Lekarz zalecił mi przyklejanie plastrów, gdy dolegliwości bólowe nie dają mi żyć. Od miesiąca nie mogę niczego jeść, jestem bardzo osłabiona.

Dla Edyty Pączek, siostry pani Bożeny, takie postanowienie komisji to skandal. - Musiałaby leżeć jak kłoda, żeby go otrzymać? - pyta.

Paweł Szkalej, rzecznik prasowy świętokrzyskiego oddziału ZUS, tłumaczy, że z dokumentacji wynika, iż kobiecie dlatego odmówiono wypłaty dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ w oparciu o obowiązujące przepisy stwierdzono, że nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i może sama zaspokajać swoje potrzeby. Orzeczenie zostało wydane po przeprowadzeniu badania i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej.

Janusz Franasik, lekarz rodzinny, członek komisji lekarskiej, tłumaczy, że oceniając stan chorego korzystają ze specjalnej skali. Za każdą czynność, typu wychodzenie z wanny, samodzielne jedzenie, wchodzenie po schodach, otrzymuje się określoną liczbę punktów. Ta kobieta musiała otrzymać powyżej 60 ze 100 możliwych, skoro nie przyznano jej dodatku. Ale gdyby zaszły nowe okoliczności w jej stanie zdrowia, może się odwołać jeszcze raz do komisji, a gdy nie zaszły - do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.