Zmarł Bolesław Dryja "Dzięcioł"-uakt.

Urodził się 19 lipca 1919 r. w Kraszkowie w rodzinie Tomasza i Anny z d. Mikla. Ojciec był rolnikiem, matka gospodynią domową. W roku szkolnym 1933/1934 ukończył Szkołę Powszechną w Mominie drugiego stopnia z dwuletnią klasą szóstą, co było wówczas równoznaczne z ukończeniem pełnej siedmioklasowej szkoły powszechnej.

W okresie od 1 września 1935 do 31 lipca 1938 r. praktykował w zakładzie rymarsko-tapicerskim Feliksa Matuszewskiego przy ul. Łagowskiej w Opatowie.

Po wybuchu II wojny światowej w konspiracji działał już od marca 1940 r. Był łącznikiem na placówce Biskupice. Od 15 lipca 1941 r. do kwietnia 1943 r. służył w Batalionach Chłopskich. Zmuszony opuścić rodzinną miejscowość, schronił się w oddziałach leśnych. Od kwietnia 1943 r. służył w szeregach 1 drużyny plutonu kpr. pchor. Władysława Wasilewskiego „Oseta” w oddziale Gwardii Ludowej im. Ziemi Kieleckiej por. Ignacego Robba „Narbutta”. Po rozbiciu zgrupowania GL pod Zalezianką 15 maja 1943 r., „Oset” ze swoim plutonem przedostał się w rejon Wykusu.

W czerwcu 1943 r. podporządkowali się nowemu szefowi „Kedywu” Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK i Komendantowi Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponury” – por. Janowi Piwnikowi. Dryja nadal służył w plutonie „Oseta” w przyporządkowanym do III Zgrupowania ppor. Stanisława Pałaca „Mariańskiego”. Nie brał udziału w całej kampanii, ponieważ 25 lipca 1943 r. zwolniony został na placówkę, prawdopodobnie ze względów zdrowotnych.

Wiosną 1944 r. powrócił do służby w oddziale, przemianowanym już na I batalion 2 pułku piechoty Legionów AK. Przydzielony został do drużyny kpr. pchor. Jana Czernikiewicza „Waltera” (większość podkomendnych „Oseta” z 1943 r.) w 1 kompanii ppor. Władysława Czerwonki „Jurka”. Z batalionem „Nurta” przeszedł cały szlak bojowy, aż do demobilizacji 14 listopada 1944 r. Wojnę zakończył w stopniu kaprala. Na zimowe „meliny” przeszedł do Skarżyska-Kamiennej.

W 1945 r. prawdopodobnie należał do struktur terenowych lub jednego z oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych w rejonie Opatowa. Z tego powodu w 1950 r. był inwigilowany przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Śledztwo nie przyniosło jednak konkretnych dowodów, a UB nie mogło go zatrzymać. Także po latach nie udało się zweryfikować jego udziału w konspiracji antykomunistycznej.

24 listopada 1945 r. w Waśniowie zawarł związek małżeński z Reginą Chodorek. Jego żona pod pseudonimem „Leszka” od 15 marca 1942 r. była łączniczką BCh na placówce Sadowie w rejonie Opatowa. Zamieszkali w Skarżysku-Kamiennej.

Dryja zatrudnił się w Zakładach Metalowych jako rymarz. Następnie przez pewien czas prowadził własną działalność rymarską, należąc do Cechu Rzemiosł Różnych w Skarżysku-Kamiennej. Jednak przez wiele lat pracował w straży pożarnej PKP w Skarżysku-Kamiennej. W latach 1956–1957 ukończył szkolenie na strażaka zawodowego, zorganizowane przez Wojewódzką Komendę Straży Pożarnej w Kielcach. Po przejściu na emeryturę ok. 1980 r. pracował jeszcze aż do 1989 r. jako palacz centralnego ogrzewania w Szkole Podstawowej nr 8 w Skarżysku-Kamiennej.

Poza pracą zawodową, niemal od samego początku należał do organizacji kombatanckich. Już w 1947 r. został członkiem Koła nr 4 ZBoWiD przy Węźle PKP w Skarżysku-Kamiennej. Jednocześnie był członkiem nieformalnego Środowiska „Ponury”–„Nurt”, biorąc udział w corocznych koncentracjach na Wykusie. Ze ZBoWiD wystąpił 31 grudnia 1990 r., gdyż 5 listopada 1990 r. złożył swój akces do Środowiska „Ponury”–„Nurt” oficjalnie powstałego przy Światowym Związku Żołnierzy AK. W następnych latach jednak przeszedł do Związku Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych. Za swoją wojenną służbę otrzymał m.in. Krzyż Armii Krajowej.

Pogrzeb Bolesława Dryji odbędzie się 31 maja (piątek) w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny oo. Franciszkanów w Skarżysku-Kamiennej (tzw. klasztorek) o godz. 12.00.